{"id":25,"date":"2026-10-29T01:34:47","date_gmt":"2026-10-29T01:34:47","guid":{"rendered":"https:\/\/phdramaseari.news\/?p=25"},"modified":"2026-10-29T01:34:47","modified_gmt":"2026-10-29T01:34:47","slug":"sa-tuwing-nagtatalik-kami-ng-asawa-ko-kinukuha-niya-ang-kanyang-unan-at-bumababa-upang-matulog-sa-mahabang-upuan-sa-sala","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/phdramaseari.news\/?p=25","title":{"rendered":"SA TUWING NAGTATALIK KAMI NG ASAWA KO, KINUKUHA NIYA ANG KANYANG UNAN AT BUMABABA UPANG MATULOG SA MAHABANG UPUAN SA SALA."},"content":{"rendered":"
SA TUWING NAGTATALIK KAMI NG ASAWA KO, KINUKUHA NIYA ANG KANYANG UNAN AT BUMABABA UPANG MATULOG SA MAHABANG UPUAN SA SALA.<\/div>\n
Sa loob ng tatlong buwan, sinisi ko ang aking sarili.<\/div>\n
Baka hindi na ako kaakit-akit sa kanyang paningin.<\/div>\n
Baka nagbago ang pagtingin niya sa akin matapos ang dalawang beses na pagkalaglag ng aming dinadala.<\/div>\n
O baka pagkatapos ng labing-isang taon naming pagsasama bilang mag-asawa, hindi na niya talaga ako mahal.<\/div>\n
Noong anibersaryo ng aming kasal, sa wakas ay nagmakaawa ako sa kanya.<\/div>\n
\u2014Pakiusap, dito ka naman matulog sa tabi ko ngayong gabi.<\/div>\n
Pumayag siya.<\/div>\n
Sa unang pagkakataon matapos ang ilang linggo, nakatulog akong katabi ang aking asawa, naniniwalang baka may pag-asa pa kaming mailigtas ang aming pagsasama.<\/div>\n
Pero eksaktong ala-una at labimpito ng madaling-araw, nagising ako.<\/div>\n
Walang tao sa kabilang bahagi ng kama.<\/div>\n
Tahimik akong bumangon at bumaba ng hagdan.<\/div>\n
Pagkatapos ay may narinig akong boses ng isang batang lalaki mula sa sala.<\/div>\n
\u2014Papa, pupunta ka ba bukas? Nilalagnat ako at gusto kong yakapin mo ako.<\/div>\n
Natigilan ako.<\/div>\n
Nakaupo ang asawa ko sa mahabang upuan at nakangiti habang may kausap sa pamamagitan ng tawag na may larawan.<\/div>\n
Isang batang lalaki na mukhang apat na taong gulang ang nasa kabilang panig ng tawag.<\/div>\n
Katabi ng bata ang isang babaeng hindi ko pa kailanman nakita.<\/div>\n
\u2014Siyempre pupunta ako, anak \u2014mahinang sagot ng asawa ko.<\/div>\n
Pagkatapos ay may itinanong ang babae na tuluyang dumurog sa aking puso.<\/div>\n
\u2014Kinailangan mo na naman bang matulog sa itaas kasama siya?<\/div>\n
\u2014Oo, Courtney. Gusto ni Melanie na magkatabi kaming matulog dahil anibersaryo namin. Kinailangan kong pumayag para hindi siya maghinala.<\/div>\n
Bago pa ako makakilos, lumabas mula sa kanyang silid ang aking biyenan.<\/div>\n
Ang mismong babaeng maraming taon kong inalagaan.<\/div>\n
Ang babaeng binibilhan ko ng mga gamot at inihahatid sa kanyang mga pagpapatingin sa doktor.<\/div>\n
Umupo siya sa tabi ng aking asawa at ngumiti sa nakikita niya sa telepono.<\/div>\n
\u2014Aba, ang mahal kong Landon! Nainom mo na ba ang gamot mo?<\/div>\n
\u2014Opo, Lola.<\/div>\n
Pakiramdam ko ay biglang nawala ang sahig sa ilalim ng aking mga paa.<\/div>\n
Alam niya.<\/div>\n
Matagal na pala niyang alam na may ibang pamilya ang kanyang anak.<\/div>\n
At sa kabila noon, patuloy niya akong sinisisi dahil hindi ko siya mabigyan ng apo.<\/div>\n
Pagkatapos ay nagsimulang maningil ang kabilang babae tungkol sa tirahang ipinangako sa kanya ng aking asawa.<\/div>\n
Lumapit ang aking biyenan sa telepono at nagsalita.<\/div>\n
\u2014Kailangan mo munang makuha ang utang sa bangko. Nasa pangalan ni Melanie ang bahay, pero lagi naman niyang ginagawa ang anumang hinihiling mo. Sabihin mong gagamitin ang pera para mamuhunan sa negosyo.<\/div>\n
Ang bahay ng aking ina.<\/div>\n
Ang nag-iisang tahanang iniwan niya sa akin bilang pamana.<\/div>\n
Hindi lamang pala nila itinatago sa akin ang isa pang pamilya.<\/div>\n
Pinaplano rin nilang gamitin ang aking mana upang tustusan ang buhay ng pamilyang iyon.<\/div>\n
Nanatili akong hindi makagalaw sa hagdan, habang nag-iinit sa luha ang aking mga mata.<\/div>\n
Pagkatapos ay marahan kong inilabas ang aking telepono, maingat na hindi makalikha ng anumang ingay.<\/div>\n
Dahil matapos kong marinig ang pag-uusap na iyon, hindi ko sila haharapin nang umiiyak.<\/div>\n
Hahayaan ko silang maniwalang wala akong nalalaman.<\/div>\n
At ang nangyari nang sa wakas ay hilingin ng aking asawa na lagdaan ko ang mga papeles para sa utang sa bangko ay nagpabago sa buhay naming lahat.<\/div>\n
(Alam kong gustong-gusto na ninyong malaman ang susunod na nangyari. Kaya kung gusto ninyong mabasa ang karugtong ng kuwento, isulat ang \u00abOO\u00bb sa mga komento!)<\/div>\n
\n

**BAHAGI 2: ANG BITAG NG KATOTOHANAN**<\/p>\n

Nanginginig ang aking mga kamay habang hawak ang telepono, subalit pinilit kong patatagin ang aking sarili. Sa bawat segundong lumilipas, naitala ng camera ng aking cellphone ang lahat: ang maamong mukha ng aking asawang si Julian habang tinatawag na “anak” ang batang si Landon, ang matatamis na salita niya sa babaeng nagngangalang Courtney, at higit sa lahat, ang panlilinlang ng aking biyenan na si Aling Remedios. Malinaw na narinig sa video ang plano nilang isangla ang lumang bahay na iniwan sa akin ng aking pumanaw na ina upang ibili ng marangyang tahanan para sa kanyang lihim na pamilya.<\/p>\n

Nang matapos ang kanilang pag-uusap, dahan-dahan akong umatras paakyat sa hagdan. Bawat hakbang ay parang may bumaong bubog sa aking dibdib. Ang labing-isang taon ng aking buhay, ang bawat pangarap, ang bawat luhang ibinuhos ko nang mamatayan ako ng dalawang sanggol sa aking sinapupunan\u2014lahat pala iyon ay ginawang katatawanan sa likod ng aking likuran. Madalas akong sumbatan ni Aling Remedios noon na baog, walang silbi, at malas sa pamilya, ngunit ang totoo pala ay may apo na siya sa ibang babae, isang apong buong-puso niyang kinikilala habang ako ay pinipiga at ginagawang tagapag-alaga.<\/p>\n

Humiga ako pabalik sa kama. Nang umakyat si Julian makalipas ang halos kalahating oras, naramdaman ko ang paglubog ng kutson sa kanyang tabi. Nagtulug-tulugan ako. Nang dampian niya ang aking balikat ng isang malamig at walang pusong halik, napakagat ako sa aking labi upang pigilan ang nagbabadyang pag-iyak. Hindi na ito luha ng panghihinayang; ito ay luha ng matinding poot na nagsilbing apoy upang buuin ang aking paniningil.<\/p>\n

Pagsapit ng umaga, bumangon ako na parang walang anumang nangyari. Ipinagluto ko sila ng masaganang agahan gaya ng dati kong gawi. Pumasok si Aling Remedios sa kusina, nakasimangot habang hawak ang kanyang baywang.<\/p>\n

\u2014Melanie, masakit na naman ang tuhod ko. Siguraduhin mong nabili mo ang reseta ko sa botika mamaya. At saka, asikasuhin mo ang asawa mo, napapansin kong napapagod siya sa pag-iisip kung paano palalaguin ang inyong kabuhayan \u2014wika ng matanda, may halong patutsada.<\/p>\n

\u2014Opo, Nay. Huwag kayong mag-alala, gagawin ko ang lahat para sa pamilyang ito \u2014sagot ko nang may banayad na ngiti. Isang ngiting hindi nagpapakita ng anumang bahid ng hinala.<\/p>\n

Nang umagang iyon, bago umalis si Julian papunta sa kanyang sinasabing “opisina” na alam ko nang patungo sa kanyang lihim na anak, lumapit siya sa akin sa balkonahe. Hinawakan niya ang aking mga kamay, tumitig sa aking mga mata gamit ang dating lambing na minsan kong pinaniwalaan nang buong buhay ko.<\/p>\n

\u2014Mahal, may magandang oportunidad sa negosyo ng pag-aangkat ng mga materyales sa konstruksyon. Malaki ang kikitain natin dito, sapat para makapagpatayo tayo ng bagong bahay at makapagbakasyon sa ibang bansa \u2014panimula niya, pilit na pinatatamis ang tinig\u2014. Ang problema lang, kailangan natin ng paunang kapital. Naisip ko, baka puwede nating gamitin bilang kolateral ang titulo ng bahay ng Mama mo para sa isang bank loan. Ilang buwan lang, mababayaran natin kaagad iyon kapag pumasok na ang unang kita.<\/p>\n

Tiningnan ko siya nang diretso sa mata. Ang lalaking ipinaglaban ko laban sa pagtutol ng aking sariling pamilya noon ay handa na akong ilubog sa kawalan upang buhayin ang kanyang kabit.<\/p>\n

\u2014Ganoon ba, mahal? Kung para naman iyon sa kinabukasan nating dalawa, bakit hindi? \u2014sagot ko, nagkunwaring may pag-aalinlangan sa simula ngunit pumayag din\u2014. Kailan ba natin pipirmahan ang mga papeles?<\/p>\n

Nagliwanag ang mukha ni Julian. Hindi niya naitago ang labis na galak sa kanyang mga mata.
\n\u2014Bukas na bukas din, Melanie! Ipapahanda ko sa abogado at sa kinatawan ng bangko ang mga dokumento. Dito na lang natin sila papuntahin sa bahay para hindi ka na maabala. Salamat, mahal. Napakabuti mo talaga.<\/p>\n

Nang umalis siya, hindi ako nag-aksaya ng panahon. Agad akong nagtungo sa tanggapan ni Atty. Roberto Santos, isang kilalang batikang abogado na matalik ding kaibigan ng aking yumaong ama. Pagpasok ko sa kanyang opisina, inilapag ko sa kanyang mesa ang aking telepono at ipinapanood ang buong video ng pag-uusap nina Julian, Courtney, at Aling Remedios.<\/p>\n

Nanlaki ang mga mata ni Atty. Santos sa kanyang narinig.
\n\u2014Melanie, hindi lamang ito simpleng pagtataksil o concubinage. Ito ay hayagang panlilinlang na may tangkang pagnanakaw ng ari-arian. Kung pipirmahan mo ang orihinal na loan documents gamit ang titulo ng bahay mo, malalagay sa panganib ang tanging pamana ng iyong ina.<\/p>\n

\u2014Kaya nga po ako naririto, Tito Roberto \u2014wika ko, matigas at buo ang aking boses\u2014. Hindi ko sila uurungan. Nais kong maghanda tayo ng sarili nating mga dokumento. Kung nais nilang pumirma ako, may pipirmahan ako, ngunit hindi ang inaasahan nila.<\/p>\n

Doon namin binuo ang isang mabusising plano. Kumuha rin ako ng tulong mula sa isang lisensyadong private investigator upang sundan si Julian nang araw na iyon. Hindi nga ako nagkamali; lumabas sa mga litrato at video na ipinadala sa akin pagkalipas ng ilang oras na dumiretso si Julian sa isang subdibisyon kung saan nakatira si Courtney. Naroon ang mga larawan nilang magkasama, masayang kumakain sa isang mamahaling restawran, at namimili ng mga mamahaling laruan para sa bata gamit ang aming credit card na ako ang nagbabayad buwan-buwan.<\/p>\n

Natuklasan din ng imbestigador na ang inuupahang bahay nina Courtney ay nakapangalan sa isang kontrata kung saan si Julian ang nakatalang tagabayad, at ang perang ginagamit niya ay nanggagaling sa pinagsamang ipon namin sa bangko na matagal ko nang pinaghirapan bilang isang tagapamahala ng sarili kong negosyo sa online marketing. Habang ako ay nagtitipid at nagtitiis na huwag bumili ng mga bagong damit, ibinubuhos pala niya ang aming pera sa luho ng kanyang kabit.<\/p>\n

Nang gabing iyon bago ang itinakdang paglagda, umuwi si Julian na may dalang mga bulaklak at mamahaling tsokolate\u2014mga bagay na hindi niya ginawa sa nakalipas na limang taon.
\n\u2014Para sa pinakamamahal kong asawa \u2014sabi niya, sabay halik sa aking noo.<\/p>\n

\u2014Salamat, Julian. Naantig ako sa malasakit mo \u2014sagot ko, habang lihim na kinikilabutan sa kanyang pagkukunwari.<\/p>\n

Sa hapag-kainan, napakaganda ng pakikitungo sa akin ni Aling Remedios. Siya pa mismo ang naglagay ng ulam sa aking plato.
\n\u2014Melanie, iha, alam mo namang itinuring na kitang sarili kong anak. Kapag natapos ang transaksyong ito sa bangko, magiging magaan na ang buhay nating lahat. Huwag ka nang mag-alala sa hindi pagkakaroon ng anak, ang mahalaga ay magkasama kayo ni Julian hanggang sa pagtanda.<\/p>\n

Muntik ko nang maibuga ang tubig na aking iniinom. Ang kapal ng mukha ng matandang ito. Alam na alam niyang may apo na siya sa labas, at alam niyang ginagamit lamang nila ako bilang gatasan ng pera, ngunit nagagawa pa rin niyang magsalita tungkol sa pagmamahal at pamilya nang may tuwid na mukha.<\/p>\n

\u2014Opo, Nay. Naniniwala po ako na bawat tao ay aani kung ano man ang kanyang itinanim \u2014makahulugan kong sagot. Nagkatinginan silang mag-ina, ngunit mabilis ding ipinagkibit-balikat ni Julian ang aking sinabi, labis na nalalasing sa pag-asang bukas ay mapapasakamay na nila ang milyun-milyong halaga ng pautang.<\/p>\n

Pagsapit ng madaling-araw, hindi ako natulog. Inayos ko ang lahat ng aking personal na mahahalagang gamit, ang mga orihinal na titulo ng lupa ng aking ina, ang aking mga alahas, at ang mga legal na dokumento. Inilipat ko ang lahat ng pera mula sa aking personal na mga account patungo sa isang bagong bukas na account na walang kinalaman ang aking asawa. Nang sumikat ang araw, handa na ang entablado para sa kanilang pagbagsak.<\/p>\n

Bandang alas-diyes ng umaga, dumating ang isang lalaking nagpakilalang kinatawan ng pribadong nagpapautang kasama ang ilang dokumento. Kasabay nito, dumating din si Atty. Santos kasama ang dalawang lalaking nakasuot ng pormal na kasuotan na nagpakilalang mga opisyal ng barangay at dalawang pulis na nakasibilyan na nanatili sa labas ng tarangkahan.<\/p>\n

Nang makita ni Julian si Atty. Santos, kumunot ang kanyang noo at nagbago ang timpla ng kanyang mukha.
\n\u2014Melanie, sino sila? Akala ko ba simpleng pagpirma lang ito sa harap ng kinatawan ng financing firm? Bakit may sarili kang abogado?<\/p>\n

Ngumiti ako nang napakatamis, isang ngiting nagpatindig ng balahibo sa kanyang batok.
\n\u2014Dahil ito ay isang napakahalagang transaksyon, Julian. Nais kong tiyakin na bawat salita sa dokumento ay pabor sa tunay na may-ari ng tahanang ito.<\/p>\n

Naupo kaming lahat sa mahabang mesa sa sala. Si Aling Remedios ay nakaupo sa tabi ni Julian, hindi mapakali ang mga mata habang nakatitig sa mga nakalatag na papeles.<\/p>\n

Inilabas ng kinatawan ni Julian ang loan agreement.
\n\u2014Pakipirmahan na lang po dito, Ginang Melanie, upang maiproseso na ang limang milyong pisong pautang gamit ang inyong ari-arian.<\/p>\n

Kinuha ko ang panulat. Tumingin si Julian sa akin nang may pananabik, habang si Aling Remedios ay halos pumalakpak sa tuwa. Ngunit sa halip na ilapat ang panulat sa papel, marahan ko itong inilapag sa mesa.<\/p>\n

\u2014Bago ko pirmahan ito, mayroon muna akong nais ipanood sa inyong lahat \u2014wika ko sa malinaw at mariing tinig.<\/p>\n

Inilabas ko ang aking iPad at inilapag ito sa gitna ng mesa. Pinindot ko ang play button. Sa malaking screen, malinaw na lumabas ang mukha ni Courtney, ang boses ng batang si Landon na tumatawag ng “Papa,” at ang mismong boses ni Aling Remedios na nagsasabing: *”Kailangan mo munang makuha ang utang sa bangko. Sabihin mong gagamitin ang pera para mamuhunan sa negosyo.”*<\/p>\n

Biglang namutla si Julian. Nawalan ng kulay ang kanyang buong mukha, at ang kanyang mga labi ay nagsimulang manginig. Si Aling Remedios naman ay napahawak sa kanyang dibdib, nanlalaki ang mga mata sa matinding gulat at takot.<\/p>\n

—<\/p>\n

**BAHAGI 3: ANG HULING PANININGIL**<\/p>\n

Nalukot ang katahimikan sa sala. Walang sinuman ang makapagsalita habang umaalingawngaw sa buong silid ang kanilang sariling mga tinig na nagpapatunay ng kanilang maitim na balak.<\/p>\n

\u2014M-Melanie… sandali… hayaan mong magpaliwanag ako. Hindi totoo ang iniisip mo… p-puwede nating pag-usapan ito nang maayos \u2014nauutal na wika ni Julian, habang lumalamig ang kanyang mga kamay na sumubok hawakan ang aking braso.<\/p>\n

Mabilis kong iniatras ang aking kamay, puno ng pandidiri.
\n\u2014Huwag mo akong hawakan, Julian! Labing-isang taon kitang minahal! Labing-isang taon kong ibinigay ang lahat ng mayroon ako sa pamilyang ito! Nang mamatay ang dalawang sanggol natin, ako ang sinisi ninyo, ako ang pinaramdam ninyong kulang! Pero sa buong panahong iyon, may pamilya ka na pala sa labas, at ang sarili mong ina ay kasabwat mo sa panlilinlang sa akin!<\/p>\n

Tumayo si Aling Remedios, nanginginig ang buong katawan habang pilit na nagpapakita ng tapang.
\n\u2014Wala kang karapatang pagsalitaan kami nang ganyan sa sarili naming pamamahay! Lalaki ang anak ko, natural lang na maghanap siya ng babaeng makapagbibigay sa kanya ng supling dahil baog ka! Dapat ka pang magpasalamat dahil hindi ka niya hiniwalayan agad!<\/p>\n

Isang mapait na tawa ang kumawala sa aking lalamunan.
\n\u2014Sarili mong pamamahay, Aling Remedios? Nakalimutan mo na yata kung kaninong bahay ito! Ang bahay na ito ay buong-buong ipinamana sa akin ng aking ina bago pa man kami ikasal ni Julian! Ito ay aking paraphernal property! Wala kayong kahit isang sentimong karapatan sa lupang ito!<\/p>\n

Humarap si Atty. Santos sa kanila at inilabas ang isang makapal na folder.
\n\u2014Ginoong Julian at Ginang Remedios, naririto ang pormal na Notice to Vacate. Mayroon kayong eksaktong dalawampu’t apat na oras upang hakutin ang lahat ng inyong mga personal na gamit at lisanin ang pamamahay na ito. Kung hindi kayo aalis nang kusa, ipapatupad ng mga awtoridad ang legal na pagpapaalis sa inyo bukas sa ganap na alas-diyes ng umaga.<\/p>\n

Hindi pa natapos doon ang bangungot ni Julian. Patuloy na nagsalita ang aking abogado:
\n\u2014Bukod dito, nakahain na sa piskalya ngayong umaga ang kasong Concubinage at paglabag sa Republic Act 9262 (Anti-Violence Against Women and Their Children Act) dahil sa psychological and economic abuse laban sa iyo, Julian. At dahil ginamit mo ang joint account ng mag-asawa upang tustusan ang iyong kabit nang walang pahintulot ng iyong tunay na asawa, inihahanda na rin namin ang kasong Qualified Theft laban sa iyo at kay Courtney Morales.<\/p>\n

Sa pagbanggit sa pangalan ni Courtney, tuluyang bumagsak ang tuhod ni Julian sa sahig. Lumuhod siya sa aking harapan, umaagos ang luha mula sa kanyang mga mata habang sinusubukang yakapin ang aking mga binti.<\/p>\n

\u2014Melanie, pakiusap! Maawa ka sa akin! Masisira ang buhay ko! Mawawalan ako ng lisensya, makukulong ako! Isipin mo ang pinagsamahan natin, pakiusap, patawarin mo ako! Gagawin ko ang lahat, hihiwalayan ko si Courtney, hindi ko na sila kakausapin kailanman, bumalik lang tayo sa dati!<\/p>\n

Tiningnan ko siya mula sa aking kinatatayuan nang may malamig na pagwawalang-bahala. Wala na akong naramdamang pag-ibig, awa, o kahit katiting na lungkot. Ang tanging nakita ko ay isang duwag na lalaking takot mawalan ng marangyang buhay na aking ibinigay sa kanya.<\/p>\n

\u2014Bumalik sa dati? Noong mga gabing umiiyak ako sa itaas habang masaya kang nakikipagtawagan sa kabit mo sa sala? Noong mga panahong hinahayaan mong hamakin at laitin ako ng nanay mo dahil sa pagkawala ng mga anak natin? Julian, matagal nang namatay ang asawa mong nagmamahal sa iyo. Ang kaharap mo ngayon ay ang babaeng sumisingil sa lahat ng inutang ninyo.<\/p>\n

Sumenyas si Atty. Santos sa dalawang pulis na pumasok sa sala.
\n\u2014Ginoong Julian, iniimbitahan ka namin sa presinto upang magbigay ng paunang salaysay hinggil sa mga reklamo laban sa iyo. Sumama ka nang maayos upang hindi na kailanganing gumamit ng puwersa.<\/p>\n

Nang makita ni Aling Remedios na dadalhin ng mga pulis ang kanyang pinakamamahal na anak, nagsimula siyang magsisigaw at umiyak, ngunit walang sinuman sa mga kapitbahay na nagsimula nang mag-usisa sa labas ang naawa sa kanya. Alam ng buong komunidad kung paano ko inalagaan ang matandang iyon sa loob ng maraming taon, at ngayon ay kitang-kita ng lahat ang bunga ng kanyang sariling kasamaan.<\/p>\n

Kinabukasan, lumipas ang dalawampu’t apat na oras. Dumating ang mga tauhan ng barangay at mga legal na kinatawan upang tiyaking nailabas ang lahat ng gamit nina Julian at Aling Remedios. Nakatayo ako sa beranda habang pinapanood ko ang paglalagay ng kanilang mga lumang kahon at maleta sa likod ng isang arkiladong sasakyan.<\/p>\n

Si Aling Remedios, na dating mapagmataas at walang tigil sa pang-iinsulto, ay nakayuko habang hawak ang kanyang maliit na bag. Hindi man lamang siya makatingin sa akin nang dumaan siya sa aking harapan. Walang natira sa kanyang kayabangan kundi ang kapalarang mamuhay nang umaasa sa tulong ng ibang tao.<\/p>\n

Sa mga sumunod na buwan, naging mabilis ang takbo ng hustisya. Dahil sa matitibay na ebidensya\u2014mga video recordings, bank statements, resibo, at testimonya ng private investigator\u2014na-freeze ng korte ang lahat ng bank accounts ni Julian. Nang malaman ni Courtney na wala nang pera si Julian, na mawawalan ito ng trabaho dahil sa kasong administratibo sa kumpanya kung saan siya nagtatrabaho, at nahaharap pa ito sa banta ng pagkakakulong, agad siyang nakipaghiwalay kay Julian at tumakas tangay ang anumang natitirang gamit na naipundar sa kanilang inuupahang bahay.<\/p>\n

Naiwan si Julian na walang trabaho, walang pera, baon sa utang, at may nakasampang mga kriminal na kaso sa korte. Napilitan silang mag-ina na umupa ng isang napakaliit at masikip na silid sa isang maruming relocation site sa labas ng lungsod. Ang lalaking dating nasanay sa malambot na kama at masasarap na pagkain ay napilitang magtrabaho bilang isang ordinaryong drayber upang makabili ng gamot ng kanyang inang patuloy na naghihirap sa sakit.<\/p>\n

Isang taon matapos ang araw na iyon, natapos ang pagpapawalang-bisa sa aming kasal.<\/p>\n

Nakatayo ako sa gitna ng sala ng aking tahanan\u2014isang tahanang ganap ko nang ipinaayos at pinalinis mula sa anumang alaala ng panlilinlang. Ang dating madilim at malamig na salas kung saan lihim na nagkikita sa telepono ang aking dating asawa at ang kanyang kabit ay napalitan ng maaliwalas na mga bintana, sariwang halaman, at maliwanag na sikat ng araw.<\/p>\n

Binuksan ko ang pinto at lumabas sa hardin kung saan nakatanim ang mga paboritong rosas ng aking yumaong ina. Huminga ako nang malalim, ninanamnam ang hangin ng tunay na kalayaan at kapayapaan. Sa wakas, ang sakit na minsan ay sumira sa aking pagkatao ang siya mismong nagturo sa akin ng aking tunay na halaga. Hindi ko kailanman kailangang magmakaawa para sa pag-ibig, sapagkat ang taong marunong tumayo para sa katotohanan ay hinding-hindi mananatiling talunan.<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

SA TUWING NAGTATALIK KAMI NG ASAWA KO, KINUKUHA NIYA ANG KANYANG UNAN AT BUMABABA UPANG MATULOG SA MAHABANG UPUAN SA SALA. Sa loob ng tatlong buwan, sinisi ko ang aking… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":26,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-25","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/phdramaseari.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/25","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/phdramaseari.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/phdramaseari.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phdramaseari.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phdramaseari.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=25"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/phdramaseari.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/25\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":27,"href":"https:\/\/phdramaseari.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/25\/revisions\/27"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phdramaseari.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/26"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/phdramaseari.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=25"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/phdramaseari.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=25"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/phdramaseari.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=25"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}