{"id":56,"date":"2026-10-31T12:37:02","date_gmt":"2026-10-31T12:37:02","guid":{"rendered":"https:\/\/phdramaseari.news\/?p=56"},"modified":"2026-10-31T12:37:02","modified_gmt":"2026-10-31T12:37:02","slug":"my-husbands-mistress-installed-8-cctv-in-our-house-to-not-allow-me-to-come-near-her-but-i-will-leave-them-as-there-is-no-wealth-left","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/phdramaseari.news\/?p=56","title":{"rendered":"MY HUSBAND’S MISTRESS INSTALLED 8 CCTV IN OUR HOUSE TO NOT ALLOW ME TO COME NEAR HER, BUT I WILL LEAVE THEM AS THERE IS NO WEALTH LEFT!"},"content":{"rendered":"
\n
MY HUSBAND’S MISTRESS INSTALLED 8 CCTV IN OUR HOUSE TO NOT ALLOW ME TO COME NEAR HER, BUT I WILL LEAVE THEM AS THERE IS NO WEALTH LEFT!<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cOne step closer to him, I\u2019ll change the gate lock! \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
That’s the voice echoing from the CCTV speaker on our kitchen ceiling.<\/div>\n<\/div>\n
\n
That’s not a stranger’s voice.<\/div>\n<\/div>\n
\n
That’s the voice of Chloe Valderama, the 26 year old woman my husband brought into our lives.<\/div>\n<\/div>\n
\n
My husband Marco Delgado, a 38 year old well-known logistics operator in Bonifacio Global City, is just standing beside the refrigerator while sipping coffee.<\/div>\n<\/div>\n
\n
She looked at me and whispered, \u201cJust follow her, Carmina.\u201d I don’t want to hear her cry later. \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Marco and I have been married for 12 years.<\/div>\n<\/div>\n
\n
We live in a 3 storey modern mansion inside Hillsborough Alabang.<\/div>\n<\/div>\n
\n
The home we helped develop from the ground up has 5 bedrooms, a private swimming pool, and a large yard.<\/div>\n<\/div>\n
\n
But these past 4 months, every corner of this house has become a cell.<\/div>\n<\/div>\n
\n
There are 8 security cameras focused on all hallways, living room, dining room, hallway, and even our room door.<\/div>\n<\/div>\n
\n
All of these lenses are live linked to Chloe’s tablet she’s holding.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Chloe directs my every move inside my own home.<\/div>\n<\/div>\n
\n
I am not allowed to sit on the same couch Marco is sitting on.<\/div>\n<\/div>\n
\n
I’m not allowed to reach a glass to my own mister.<\/div>\n<\/div>\n
\n
I have to wait for him to get out of the room before I go in to get my own stuff.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cLet him condition first,\u201d Marco whispered while staring at the floor.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cShe is still grieving over the baby lost in her womb 2 months ago. He’s not in his right mind yet. When she feels better, I’m taking those glasses off myself. \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
I quietly proceeded with chopping veggies for dinner.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cThat\u2019s all in you. \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Marco’s face lightened up a little.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cI know you won\u2019t give me a headache. Of all the decisions I’ve made in life, you’re the easiest to talk to. \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
He doesn’t know how wrong he was for thinking that my silence was giving up.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cSo,\u201d he added, \u201cthis coming Saturday will be our 12th wedding anniversary. I thought we’d visit your Father’s grave in Cavite as you requested before. I will spend 3 hours on my schedule. \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cDon\u2019t anymore,\u201d my cold response.<\/div>\n<\/div>\n
\n
He has such a wrinkled forehead.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cWhy? You’ve been mentioning for almost 6 months that you want to go there. \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
I didn’t answer.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Because it’s been 4 months since Dad’s remains were transferred to another grave.<\/div>\n<\/div>\n
\n
He was not there before because he was with Chloe in a luxury resort in Tagaytay.<\/div>\n<\/div>\n
\n
She didn’t answer my 15 calls that day.<\/div>\n<\/div>\n
\n
And this coming Saturday, I will no longer be the woman he will call a better half.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Marco suddenly laughed weakly.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cYou know, Carmina, sometimes I wonder if you still have feelings. Whatever I say, you just ask. No yelling, no complaining. My business colleagues say it’s nice to have a quiet household, but sometimes I talk to like a rock. \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
He came to me slightly.<\/div>\n<\/div>\n
\n
“Try to be angry at least once. Or maybe you smile. \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
My face stayed blank.<\/div>\n<\/div>\n
\n
I forgot how to show emotion in front of the guy who destroyed all my dreams.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Suddenly the alarm of the CCTV speaker rang loudly.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cMARK! \u201d Chloe’s bully from the other line.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cWhy are you approaching him less than 2 meters?\u201d I told you earlier! \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Marco retreated quickly like a kid caught committing sin.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cYou made a mistake, Chloe!\u201d I’m just asking for a glass! \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cGet out of his side if you want me to come to your condo tonight!\u201d \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cYes, I\u2019m on my way to the living room!\u201d \u201d Marco shouts back while looking at the lens.<\/div>\n<\/div>\n
\n
I watched him explain on camera.<\/div>\n<\/div>\n
\n
That’s the man who once promised to protect me in front of the altar.<\/div>\n<\/div>\n
\n
By 7pm, I prepared 4 dishes in our dining room.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cIt looks like you\u2019ve prepared a lot,\u201d Marco said walking to the door. “Do you want something?” \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
I last prepared something like this 2 years ago, when I asked for our legal separation to go well.<\/div>\n<\/div>\n
\n
That night she tore up the papers and said she wouldn’t give up because no other woman could stand her panties as quiet as me.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Now, I’m ready again.<\/div>\n<\/div>\n
\n
But I won’t ask for permission anymore.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cMarco, we have to clear something up in 5 minutes before you come out. \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Before he could get near the table, his phone rang again.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Chloe is calling.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cMy car is already downstairs, pick me up,\u201d the woman in line voice.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Marco immediately took his car keys.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cI\u2019m going to leave. Let’s chat when I have free time on Sunday. \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cJust five minutes, Marco,\u201d I repeat.<\/div>\n<\/div>\n
\n
He turned around and smiled.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cIf it\u2019s really important, get on your knees and beg me to stay here for 5 minutes.\u201d I might hear you out. \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
I was staring him straight in the eyes.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cI just want to get everything done without messing around. \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
His forehead rolled in frustration.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cI don\u2019t have time for your dramas, Carmina. Eat alone. \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
He closed the door quickly.<\/div>\n<\/div>\n
\n
I was left all alone in front of the serving plates.<\/div>\n<\/div>\n
\n
In a few moments, Mother Teresa, our 54 year old mayor who has been serving the Delgado family for 8 years, entered.<\/div>\n<\/div>\n
\n
“Ma’am Carmina, don’t be sad anymore,” she softly said while wiping the table. “Sir Marco is just like that, but you are still the real husband. \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
I looked at her with a cold smile.<\/div>\n<\/div>\n
\n
“Mother Teresa, you’ve been serving this family for 8 years, haven’t you?” \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cOpo, Ma’am.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cThat\u2019s why you also know that I\u2019ve been holding a record of your bank deposits from my mother-in-law Donya Aurora and Chloe for quite some time. \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
The old man suddenly let go of the rug.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Her face turned pale and her lips began to shake.<\/div>\n<\/div>\n
\n
“Grandma… What do you mean? \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cI\u2019m holding the receipt of your 6 month supply,\u201d I directly said while placing 1 white envelope on the table.<\/div>\n<\/div>\n
\n
“Tig-50,000 pesos per month in exchange for observing my every move, and giving a copy of my letters to Chloe. \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Mother Teresa kneels down to the floor.<\/div>\n<\/div>\n
\n
“Please forgive me, Ma’am Carmina! I just need something to pay for my child’s hospital… They told me that they will give me 500,000 pesos if you voluntarily leave this housing before the end of the month! \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
My heartbeat has not changed.<\/div>\n<\/div>\n
\n
I already knew what they were planning.<\/div>\n<\/div>\n
\n
They want me to go out of the house empty handed to show that I have abandoned my wife and lose property rights.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Pulled 1 thick blue folder out of my bag.<\/div>\n<\/div>\n
\n
This contains the results of a 10-month investigation by my private lawyer and financial auditor.<\/div>\n<\/div>\n
\n
But before I opened the folder, suddenly Mother Teresa’s phone rang on the floor.<\/div>\n<\/div>\n
\n
The call is on loudspeaker.<\/div>\n<\/div>\n
\n
That’s Chloe’s voice, full of rush and sarcasm.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cTeresa! Did you get the original title of the warehouses in Pasig and the stock certificates from Carmina’s safe? \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
The shivering old man didn’t answer.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cHurry up and search before 10pm! \u201d Chloe continues. \u201cOnce Marco transfers my signature on Saturday, we\u2019re throwing that woman out on the street.\u201d And make sure she won’t reveal what we did 5 years ago in the private clinic in Quezon City where she lost her pregnancy! \u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
My whole body shook when I heard it.<\/div>\n<\/div>\n
\n
I dropped the pen in my hand.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Lost my first born 5 years ago… oh so it wasn’t an accident.<\/div>\n
\n
\n
Narito ang karugtong at pagtatapos ng kwento,<\/span> hinati sa Bahagi 2 at Bahagi 3 sa wikang Filipino (Tagalog):<\/span><\/div>\n

BAHAGI 2: ANG PAGBUNYAG SA MGA ANINO<\/h1>\n
Parang binuhusan ako ng kumukulong asupre sa narinig ko mula sa speaker ng telepono ni Teresa.<\/div>\n
Limang taon.<\/span> Limang taon kong dinamdam ang pagkawala ng panganay namin ni Marco.<\/span> Limang taon akong ginising ng mga bangungot kung saan naririnig ko ang iyak ng isang sanggol na kailanman ay hindi ko nasilayan ang mukha.<\/span> Ang sabi ng doktor noon sa pribadong klinika sa Quezon City,<\/span> humina raw ang kapit ng bata dahil sa labis na stress at natural na komplikasyon.<\/span> Umiyak si Marco sa tabi ko, niyakap ako nang mahigpit,<\/span> at sinabing,<\/span> \u201cMagkakaanak pa tayo, Carmina. Magpahinga ka muna.\u201d<\/i><\/div>\n
Ang lahat pala ng luhang iyon ay isang napakagaspang na palabas.<\/span> Isang sabwatan.<\/span><\/div>\n
Nanginginig ang aking mga daliri habang pinupulot ko ang nahulog na ballpen sa marmol na sahig.<\/span> Tumingin ako kay Teresa na nakaluhod pa rin,<\/span> lumuluhang humihingi ng tawad, habang ang boses ni Chloe sa telepono ay patuloy na sumisigaw.<\/div>\n
\u201cTeresa! Sumagot ka! Nahanap mo na ba ang mga titulo sa safe? Siguraduhin mong hindi mapapansin ng inutil na babaeng iyan!<\/span>\u201d<\/span><\/div>\n
Dahan-dahan kong nilapitan ang telepono ni Teresa na nakalatag sa sahig.<\/span> Pinindot ko ang pulang button upang putulin ang tawag bago ko inilipat ang aking tingin sa matandang kasambahay.<\/span> Ang mukha ni Teresa ay parang bangkay sa putla.<\/span><\/div>\n
\u201cM-Ma\u2019am Carmina…<\/span> patawarin niyo po ako…<\/span> hindi ko po alam ang tungkol sa bata noon… ang alam ko lang po ay bayaran ako ni Ma\u2019am Chloe at ni Donya Aurora para magmanman sa inyo…\u201d mangiyak-ngiyak na pabulong ni Teresa, halos hindi makahinga sa takot.<\/div>\n
\u201cTumayo ka, Teresa,\u201d ang malamig kong utos.<\/span> Wala ni isang patak ng luha sa aking mga mata. Ang sakit na naramdaman ko kanina ay mabilis na nag-anyong yelo, matigas at matalim.<\/span> \u201cTumayo ka kung gusto mo pang makalabas ng buhay at walang kasong kriminal sa pamamahay na ito.<\/span>\u201d<\/div>\n
Dali-daling tumayo ang matanda habang pilit na pinupunasan ang kanyang mukha gamit ang kanyang nanginginig na palad.<\/div>\n
\u201cMay sampung minuto ka para mag-impake ng mga gamit mo,<\/span>\u201d sabi ko habang binubuksan ang asul na folder sa lamesa.<\/span> \u201cLahat ng transaksyon sa bank account mo ay naka-record dito.<\/span> Bawat singko na ipinasok ni Chloe at ng biyenan kong si Donya Aurora sa pangalan mo ay may katapat na dokumento.<\/span> Kung tatakas ka nang walang pahintulot ko,<\/span> sisiguraduhin kong sa kulungan ka aabutin ng umaga. Pero kung gagawin mo ang eksaktong sasabihin ko sa loob ng susunod na apatnapu\u2019t walong oras… hahayaan kitang umuwi sa probinsya kasama ang perang pampagamot ng anak mo.\u201d<\/div>\n
Walang pag-aalinlangang tumango si Teresa, sunod-sunod ang yuko na parang isang aliping nasukol sa sarili nitong bitag. \u201cGagawin ko po lahat, Ma\u2019am. Lahat po, ipinapangako ko.\u201d<\/div>\n
\u201cMagaling. Iwan mo ang telepono mo rito sa mesa. Umakyat ka sa kwarto mo at maghintay ng susunod kong senyas.\u201d<\/div>\n
Nang makaalis si Teresa, tumayo ako mag-isa sa gitna ng malawak na dining room. Tumingala ako sa security camera sa sulok ng kisame. Alam kong nakatutok ang lens kay Chloe. Dahan-dahan kong iniangat ang aking baso ng tubig, uminom nang kaunti, at tumingin nang diretso sa lente nang walang anumang emosyon. Ang akala ni Chloe, ako ang daga na nakakulong sa kanyang hawla. Hindi niya alam, matagal ko nang pinalitan ang kandado ng buong laboratoryo.<\/div>\n
Alas-otso y medya ng gabi nang pumasok sa aking pribadong opisina sa ikalawang palapag si Atty. Victor Ramos, ang matapat na kaibigan ng yumaong ama ko, kasama si Francis, isang cybersecurity and forensic auditor. Pumasok sila gamit ang likurang lagusan ng hardin kung saan walang nakatutok na CCTV\u2014isang bulag na sulok na sinadya kong ilihim simula nang ipatayo ang bahay.<\/div>\n
\u201cCarmina,\u201d bati ni Atty. Ramos, seryoso ang kanyang mukha habang inilalapag ang kanyang leather briefcase. \u201cNakuha na namin ang buong financial trail mula sa Singapore at Hong Kong accounts ni Marco.\u201d<\/div>\n
Naupo ako sa swivel chair habang binubuksan ni Francis ang kanyang high-end laptop. \u201cAno ang natuklasan ninyo?\u201d<\/div>\n
\u201cIto ang dahilan kung bakit nagmamadali si Chloe at ang iyong biyenan na palayasin ka bago sumapit ang Sabado,\u201d paliwanag ni Atty. Ramos. \u201cAng logistics company ni Marco sa BGC, ang Delgado Freight Solutions, ay bangkarote na. Nalubog si Marco sa mahigit tatlong daang milyong pisong utang dahil sa maling investments sa illegal cryptocurrency schemes at maluhong sugal sa Macau kung saan kasama niya si Chloe.\u201d<\/div>\n
Napangiti ako nang mapait. \u201cKaya pala pilit niyang pinapapirmahan sa akin ang waiver at ang paglipat ng mga warehouse sa Pasig.\u201d<\/div>\n
\u201cEksakto,\u201d sabat ni Francis habang inihaharap ang screen ng laptop sa akin. \u201cAng mga ari-ariang natitira\u2014ang 5,000 square meters na bodega sa Pasig, ang shares sa ancestral port facility sa Batangas, at itong mismong mansyon sa Hillsborough Alabang\u2014ay hindi nakapangalan sa Delgado Freight. Lahat ng ito ay nakarehistro sa ilalim ng Villaroman Holdings<\/i>, ang korporasyong ipinamana sa iyo ng iyong ama bago siya pumanaw. Sa ilalim ng inyong pre-nuptial agreement na pinirmahan labindalawang taon na ang nakararaan, eksklusibong pag-aari mo ang lahat ng ito. Walang karapatan si Marco kahit sa isang metro kuwadrado.\u201d<\/div>\n
\u201cNgunit may mas malalim pa rito, Carmina,\u201d dugtong ni Atty. Ramos na may mabigat na tono. Kumuha siya ng isang manila envelope mula sa kanyang briefcase. \u201cSinunod namin ang lead na ibinigay mo kanina tungkol sa klinika sa Quezon City.\u201d<\/div>\n
Napatigil ang aking paghinga. Hinawakan ko ang gilid ng mesa upang pigilan ang panginginig ng aking kalamnan. \u201cSabihin mo sa akin ang totoo, Victor.\u201d<\/div>\n
\u201cNoong 2021, nang maospital ka dahil sa umano\u2019y miscarriage, ang attending OB-GYN mo ay si Dr. Helen Miranda. Si Dr. Miranda ay unang pinsan ng ina ni Chloe na si Vivian Valderama. Nakakuha kami ng kopya ng tunay na medical chart mula sa isang whistleblower sa loob ng klinika matapos maglabas ng subpoena ang piskalya kaugnay ng hiwalay na kaso ng maling gamot.\u201d<\/div>\n
Binuklat ni Atty. Ramos ang dokumento at itinuro ang mga nakasulat na gamot. \u201cHindi ka nagkaroon ng natural miscarriage, Carmina. Sa loob ng dalawang linggo bago ka nawalan ng malay, regular na inihahalo sa iyong iniinom na herbal tea ang mataas na dosis ng Methotrexate<\/i>\u2014isang gamot na nagdudulot ng agarang pagkalaglag ng sanggol. Ang mga reseta ay personal na kinuha ni Donya Aurora mula sa klinika ni Miranda gamit ang pekeng pangalan.\u201d<\/div>\n
Nanikip ang aking dibdib. Ang hanging pumasok sa aking baga ay parang mga bubog.<\/div>\n
Limang taon na ang nakararaan, araw-araw akong dinadalhan ng aking biyenan ng sinasabi niyang \u2018masustansyang tsaang pampatibay ng matris.\u2019 Umiinom ako nang buong pasasalamat, iniisip na sa wakas ay tinanggap na niya ako bilang manugang kahit hindi ako nanggaling sa marangyang angkan ng mga Delgado.<\/div>\n
At si Marco… alam ba ni Marco?<\/div>\n
\u201cAlam ba ito ng asawa ko?\u201d tanong ko, ang boses ko ay halos bulong ngunit matalim na parang labaha.<\/div>\n
Tumingin si Francis kay Atty. Ramos bago nag-click sa kanyang laptop upang i-play ang isang audio recording mula sa wiretapped phone conversation nina Marco at ng kanyang ina tatlong taon na ang nakararaan, na narekober ng forensic team mula sa na-back up na lumang cloud storage ng kompanya.<\/div>\n
Narinig ko ang boses ni Donya Aurora: \u201cMarco, huwag kang maging tanga. Kapag nanganak si Carmina, mapupunta ang buong kontrol ng Villaroman Estate sa bata, at bilang ina, siya ang magiging tagapangasiwa. Hindi natin makukuha ang mga bodega sa Pasig para maisalba ang kompanya mo! Tama lang ang ginawa natin ni Helen.\u201d<\/i><\/div>\n
At ang sagot ni Marco, ang lalaking nangakong mamahalin ako hanggang sa kabilang buhay: \u201cAlam ko, Ma. Huwag mo nang ipaalala. Masakit din sa akin, pero kailangan nating unahin ang Delgado Freight. Mananatili naman si Carmina sa tabi ko. Madali siyang kontrolin. Hindi siya maghihinala kailanman.\u201d<\/i><\/div>\n
Tumigil ang tibok ng aking puso sa loob ng ilang segundo bago muling pumutok sa isang nag-aalab na poot. Wala nang natirang pag-ibig. Wala nang natirang lungkot. Ang natira na lamang ay isang dalisay, kalkulado, at walang awang determinasyon.<\/div>\n
\u201cAtty. Ramos,\u201d sabi ko habang dahan-dahang isinasara ang folder. \u201cNakahanda na ba ang lahat ng warrants at freeze orders?\u201d<\/div>\n
\u201cBukas ng hapon, ganap na alas-singko, lalabas ang freeze order ng Court of Appeals sa lahat ng personal accounts ni Marco at ng Delgado Freight dahil sa syndicated estafa at tax evasion cases na isinampa ng mga dating kasosyo niya,\u201d tugon ng abogado. \u201cKasama na rin doon ang warrant of arrest laban kay Dr. Helen Miranda at Donya Aurora para sa attempted murder at reckless imprudence resulting in parricide.\u201d<\/div>\n
\u201cAt si Chloe?\u201d tanong ko.<\/div>\n
\u201cSi Chloe ay walang ibang ginawa kundi gamitin ang corporate credit cards ni Marco na nakapangalan pala sa mga pondo ng mga manggagawa ng Delgado Freight. Siya ang pangunahing co-conspirator sa money laundering. Kapag bumagsak ang martilyo, diretso siya sa Correctional Institution for Women.\u201d<\/div>\n
\u201cMabuti,\u201d tumayo ako at naglakad patungo sa bintana, nakatanaw sa madilim na bakuran ng Hillsborough Alabang. \u201cGusto kong pumasok sila sa kanilang sariling bitag. Sabado ang anibersaryo namin. Nais ni Marco na magdiwang kami sa pamamagitan ng pagpirma ko sa waiver ng mga ari-arian. Bibigyan ko siya ng selebrasyong hinding-hindi niya malilimutan habang nabubuhay siya.\u201d<\/div>\n
Nang gabing iyon, matapos umalis nina Atty. Ramos, bumaba ako sa kusina. Umupo ako sa harap ng dining table at kinuha ang intercom na konektado sa CCTV master unit.<\/div>\n
Tumingin ako sa camera sa kisame at marahang nagsalita: \u201cChloe, alam kong nanonood ka. Sabihin mo kay Marco, pumapayag na akong pirmahan ang lahat ng dokumento sa Sabado. Pero gusto ko, dito gaganapin ang pirmahan sa bahay na ito. Isama mo si Donya Aurora. Gusto kong maging saksi kayong lahat sa aking tuluyang paglisan.\u201d<\/div>\n
Mula sa maliit na speaker sa kisame, narinig ko ang matinis at mayabang na tawa ni Chloe. \u201cSa wakas, natauhan ka rin, inutil! Akala ko aabutin pa tayo ng susunod na buwan bago mo maintindihan kung sino na ang may-ari ng buhay ni Marco. Ihanda mo na ang mga maleta mo, Carmina. Dahil pagkapirma mo sa Sabado, bawal ka nang tumapak kahit sa damuhan ng mansyong ito!\u201d<\/i><\/div>\n
Ngumiti ako\u2014isang ngiting hindi pa nasisilayan ninuman sa bahay na iyon sa loob ng labindalawang taon.<\/div>\n
\u201cMakakaasa ka, Chloe. Sisiguraduhin kong malinis ang lahat.\u201d<\/div>\n

BAHAGI 3: ANG HULING HAKBANG<\/h1>\n
Sumapit ang araw ng Sabado.<\/div>\n
Mula sa umaga ay naging abala ang buong kabahayan. Dumating ang mga mamahaling catering staff na inupahan ni Marco gamit ang credit card na hindi pa niya alam na nasa bingit na ng pagkasaid. Pinalamutian ang grand living room ng mga puting rosas at mamahaling telang seda\u2014mga bulaklak na parang inihanda para sa isang libing sa halip na isang anibersaryo.<\/div>\n
Ganap na alas-kuwatro ng hapon nang dumating ang isang itim na Mercedes-Benz. Unang bumaba si Donya Aurora, suot ang kanyang mamahaling terno at mga alahas na diyamante, nakataas ang kilay habang pinagmamasdan ang kabahayan na para bang pag-aari na niya ito. Kasunod niya si Chloe, nakasuot ng matingkad na pulang bestida, may hawak na mamahaling designer bag, at nakakapit sa braso ni Marco.<\/div>\n
Si Marco ay mukhang pagod, may maitim na anino sa ilalim ng kanyang mga mata dahil sa sunod-sunod na tawag mula sa kanyang mga bangko at supplier nitong mga nakaraang araw, ngunit pilit siyang ngumingiti upang magmukhang matatag sa harap ng kanyang kabit at ina.<\/div>\n
\u201cNasaan ang asawa mo, Marco?\u201d maanghang na tanong ni Donya Aurora habang pumapasok sa foyer. \u201cSiguraduhin mong hindi mag-iinarte ang babaeng iyan. Kailangang matapos ang pirmahan bago mag-Lunes para maihabol natin ang liquidation sa Pasig warehouse.\u201d<\/div>\n
\u201cNasa itaas pa siya, Ma,\u201d sagot ni Marco habang nagpapahid ng pawis sa kanyang noo. \u201cKausap ko siya kagabi. Pumayag na siya. Sinabi ko sa kanya na magbibigay tayo ng dalawang milyong piso bilang tulong para makapagsimula siya muli sa Cavite.\u201d<\/div>\n
\u201cDalawang milyon?\u201d singhal ni Chloe habang pabalibag na inilalapag ang kanyang bag sa center table. \u201cNapakalaki naman niyan, Marco! Sinabi ko sa\u2019yo, limang daang libo lang ay sapat na para sa isang babaeng walang ambag sa buhay mo kundi ang magmukmok!\u201d<\/div>\n
\u201cTumahimik ka muna, Chloe,\u201d mahinang saway ni Marco. \u201cBaka marinig ka niya sa CCTV.\u201d<\/div>\n
\u201cAt bakit ako matatakot?\u201d mataray na sagot ng dalaga. \u201cAng buong bahay na ito ay kontrolado ko sa tablet ko! Tingnan mo, kahit lumabas siya ng kwarto, kitang-kita ko bawat hakbang niya!\u201d<\/div>\n
Ipinakita ni Chloe ang kanyang tablet kung saan naka-display ang walong CCTV feeds. Ngunit sa screen, ang master bedroom ay nananatiling madilim at sarado ang pinto.<\/div>\n
Eksaktong alas-singko ng hapon, tumunog ang mga yabag sa grand staircase.<\/div>\n
Lahat sila ay napalingon.<\/div>\n
Bumaba ako suot ang isang simpleng itim na tailored pantsuit. Walang alahas, walang make-up maliban sa mapusyaw na lipstick, ngunit ang aking tindig ay tuwid at ang aking mga mata ay kasing-talas ng bakal. Sa aking kanang kamay ay hawak ko ang isang itim na envelope.<\/div>\n
Napatayo si Marco nang makita ako. \u201cCarmina… salamat at bumaba ka na. Halika, umupo ka rito.\u201d<\/div>\n
Hindi ako lumapit sa couch. Tumigil ako sa tapat ng marmol na dining table kung saan nakalatag ang mga legal documents na inihanda ng sariling abogado ni Marco.<\/div>\n
\u201cTapusin na natin ito, Marco,\u201d kalmado kong wika.<\/div>\n
Ngumisi si Chloe at lumapit sa tabi ni Marco, halos ipaglandakan ang kanyang sarili habang nakayakap sa braso ng aking asawa sa mismong harapan ko. \u201cMabuti naman at may natitira ka pang hiya, Carmina. Pirmahan mo na ang waiver ng conjugal rights at ang paglilipat ng Villaroman warehouse para makaalis ka na. May delivery truck na darating mamayang alas-siyete para hakutin ang mga luma mong gamit.\u201d<\/div>\n
Tumingin ako kay Chloe, pagkatapos ay kay Donya Aurora na nakataas ang noo habang nakasandal sa sofa.<\/div>\n
\u201cBago ko pirmahan ang anuman,\u201d sabi ko habang inilalapag ang itim na envelope sa lamesa, \u201cgusto kong panoorin ninyo ang isang maikling video. Regalo ko ito para sa ating ika-labindalawang anibersaryo, Marco.\u201d<\/div>\n
Kumunot ang noo ni Marco. \u201cCarmina, huwag na nating pahabain pa ito\u2014\u201d<\/div>\n
Bago pa man siya makatapos magsalita, biglang namatay ang lahat ng ilaw sa sala. Makalipas ang dalawang segundo, nagbukas ang malaking 85-inch smart TV na nakadikit sa pader ng living room.<\/div>\n
Hindi ito ang karaniwang display ng cable TV. Lumabas sa screen ang live surveillance mula sa labas ng gate ng Hillsborough Alabang. Kitang-kita ang apat na mobile patrol ng Philippine National Police (PNP) Criminal Investigation and Detection Group (CIDG), kasama ang dalawang sasakyan ng National Bureau of Investigation (NBI) at mga kinatawan mula sa Bureau of Internal Revenue (BIR). Kasalukuyan silang pinapapasok ng village security guard.<\/div>\n
Bumilis ang kabog ng dibdib ni Marco. Napatayo siya nang biglaan. \u201cA-Ano ang ibig sabihin nito?! Sinong nagpatawag ng mga pulis?!\u201d<\/div>\n
\u201cTingnan mo muna ang susunod na slide, Marco,\u201d malamig kong tugon.<\/div>\n
Nagbago ang screen. Lumabas doon ang audio recording at ang buong transcript ng usapan nina Donya Aurora at Dr. Helen Miranda mula sa Quezon City, kasama ang kopya ng lab report ng lason na ipinainom sa akin limang taon na ang nakararaan. Kasunod nito ang sworn affidavit ni Teresa, kalakip ang kopya ng mga bank deposits mula sa account ni Chloe at ng aking biyenan.<\/div>\n
Nalaglag ang hawak na tasa ng tsaa ni Donya Aurora. Nabasag ito sa mamahaling carpet habang nanginginig ang kanyang buong katawan. \u201cH-Hindi totoo iyan! Kasinungalingan iyan! Marco, pinagbibintangan ako ng asawa mo!\u201d<\/div>\n
\u201cAt ito naman ang para sa\u2019yo, Chloe,\u201d pagpapatuloy ko habang pinipindot ang remote control.<\/div>\n
Lumabas sa screen ang mga bank accounts ni Chloe sa tatlong commercial banks, kasama ang warrant of seizure mula sa Anti-Money Laundering Council (AMLC). Lahat ng kanyang accounts\u2014ang perang ibinigay sa kanya ni Marco, ang kanyang mga luxury cars, at maging ang condominium sa BGC kung saan sila nagtatagpo\u2014ay opisyal nang na-freeze ng gobyerno simula kaninang alas-tres ng hapon.<\/div>\n
\u201cAng aking pera!\u201d sigaw ni Chloe, halos mapatid ang litid sa leeg habang sinusubukang i-refresh ang kanyang banking app sa telepono. \u201cMarco! Bakit naka-freeze ang account ko?! Ayusin mo ito! Sinabi mo sa akin na ligtas ang mga pondong inilipat mo sa akin!\u201d<\/div>\n
Si Marco ay napahawak sa kanyang ulo, ang kanyang mukha ay nawalan ng kulay. Tumingin siya sa akin nang may halo ng sindak at panlulumo. \u201cCarmina… ano ang ginawa mo? Sinisira mo ang pamilya ko! Sinisira mo ang negosyo ko!\u201d<\/div>\n
\u201cHindi ako ang sumira sa\u2019yo, Marco,\u201d matigas kong sagot habang humahakbang ako papalapit sa kanya. \u201cIkaw ang sumira sa sarili mo noong pinili mong pumasok sa kasakiman. Sinira mo ang sarili mo noong hinayaan mong patayin ng sarili mong ina ang anak natin para lamang sa kapirasong lupa at bodega!\u201d<\/div>\n
\u201cA-Anak?\u201d napatitig si Marco sa screen kung saan nakabalandra ang autopsy report at ang chemical analysis ng fetus na nawala sa akin limang taon na ang nakararaan. Tumingin siya sa kanyang ina nang may nanlilisik na mga mata. \u201cMa… totoo ba ito? Sinabi mo sa akin na mahina lang ang kapit ng bata! Sinabi mo sa akin na aksidente ang lahat!\u201d<\/div>\n
\u201cMarco, pakinggan mo ako…\u201d nanginginig na palusot ni Donya Aurora habang pilit na tumatayo ngunit nanghina ang kanyang mga tuhod at napasalampak sa sahig. \u201cGinawa ko lang iyon para sa kinabukasan mo! Para sa Delgado Freight!\u201d<\/div>\n
\u201cAt ikaw, Marco,\u201d baling ko sa aking asawa, \u201calam mo ang totoo makalipas ang tatlong taon, pero ano ang ginawa mo? Nanahimik ka. Pinili mong manatili sa tabi ng mamamatay-tao dahil mas mahalaga sa\u2019yo ang pera ng mga Villaroman kaysa sa sarili mong dugo!\u201d<\/div>\n
Bumukas nang malakas ang front door ng mansyon.<\/div>\n
Pumasok si Atty. Victor Ramos kasama ang mga ahente ng NBI at mga armadong pulis. Hawak ng lead investigator ang makakapal na dokumento.<\/div>\n
\u201cMarco Delgado, Aurora Delgado, at Chloe Valderama,\u201d deklara ng opisyal sa malakas na boses. \u201cMayroon kaming warrant of arrest para sa inyo para sa mga kasong Plunder, Money Laundering, Syndicated Estafa, at Parricide under Article 246 of the Revised Penal Code.\u201d<\/div>\n
Nagsimulang magsisigaw si Chloe habang hinahawakan ng dalawang babaeng pulis ang kanyang magkabilang braso upang lagyan ng posas. \u201cBitawan niyo ako! Hindi niyo ako pwedeng hawakan! Marco, tulungan mo ako! Sabihin mo sa kanila na wala akong kinalaman dito!\u201d<\/div>\n
Ngunit si Marco ay parang estatwa na napaluhod sa gitna ng sala. Hindi na niya narinig ang mga sigaw ni Chloe. Nakapako ang kanyang tingin sa akin habang dahan-dahan siyang gumagapang patungo sa aking kinatatayuan.<\/div>\n
\u201cCarmina… patawarin mo ako… pakiusap, Carmina…\u201d umiiyak na pagsusumamo ni Marco, tumutulo ang sipon at luha sa kanyang mukha habang sinusubukang abutin ang laylayan ng aking pantalon. \u201cAsawa mo ako… labindalawang taon tayong nagsama… tulungan mo ako… iatras mo ang mga kaso… gagawin ko lahat ng gusto mo… aalisin ko na si Chloe… tayong dalawa na lang ulit…\u201d<\/div>\n
Tumingin ako sa lalaking minahal ko nang higit sa isang dekada. Walang natirang puwang sa aking puso para sa awa. Ang taong nasa paanan ko ngayon ay hindi ang lalaking pinakasalan ko; isa lamang siyang patay-gutom na estranghero na nabulag sa sariling ambisyon.<\/div>\n
Huminga ako nang malalim, inatras ang aking paa upang hindi niya mahawakan ang aking sapatos, at tiningnan siya nang diretso sa mga mata.<\/div>\n
\u201cTandaan mo ang sinabi mo sa akin noong Huwebes ng gabi, Marco?\u201d pabulong kong wika, ngunit bawat salita ay tumatak sa buong silid. \u201cSinabi mo sa akin: \u2018Kung talagang importante, lumuhod ka at magmakaawa ka sa akin para manatili ako.\u2019<\/i>\u201d<\/div>\n
Napahinto si Marco, nanlaki ang mga mata sa hiya at matinding pagsisisi.<\/div>\n
\u201cNgayon, ikaw ang nakaluhod,\u201d dagdag ko. \u201cNgunit kahit ubusin mo ang lahat ng luha mo sa harap ko, hinding-hindi na kita maririnig. Dahil simula sa araw na ito, tapos na ang palabas mo.\u201d<\/div>\n
Dinala ng mga ahente si Donya Aurora na patuloy na umiiyak habang inaalalayan dahil sa paninikip ng dibdib. Kinaladkad palabas si Chloe na nagwawala at sumisigaw ng mga pagmumura habang ang kanyang pulang bestida ay nagusot sa pakikipagbuno sa mga alagad ng batas.<\/div>\n
Nang ilabas si Marco na nakaposas, lumingon siya sa huling pagkakataon. Ang kanyang mga mata ay puno ng kawalan ng pag-asa.<\/div>\n
Nang sumara ang pinto at muling tumahimik ang buong kabahayan, lumapit sa akin si Francis bitbit ang isang maliit na control box.<\/div>\n
\u201cMa\u2019am Carmina, nakakabit pa rin ang walong CCTV sa buong bahay. Nais niyo po bang ipatanggal ko ang mga ito sa mga technician bukas?\u201d<\/div>\n
Tumingala ako sa security camera sa kisame ng living room\u2014ang mismong camera na ginamit ni Chloe upang ipagtabuyan at alipustahin ako sa loob ng apat na buwan.<\/div>\n
\u201cHuwag mo nang ipagpabukas, Francis,\u201d sabi ko habang kinukuha ang isang mabigat na silver candlestick mula sa side table.<\/div>\n
Lumapit ako sa pader kung saan nakalagay ang master router at monitor station ng mga security cameras. Buong lakas kong inihampas ang silver candlestick sa gitna ng control box. Lumikha ito ng malakas na lagutok ng nabasag na salamin at sumiklab ang maliliit na kislap ng kuryente bago tuluyang namatay ang lahat ng pulang ilaw ng mga lente.<\/div>\n
Bumagsak ang katahimikan sa modernong mansyon sa Hillsborough Alabang.<\/div>\n
Sa unang pagkakataon sa loob ng labindalawang taon, nakahinga ako nang maluwag. Walang mga matang nagmamanman. Walang boses na nagdidikta. Walang utang na kailangang bayaran.<\/div>\n
Kinuha ko ang aking susi ng kotse mula sa lamesa, nilagpasan ang mga basag na kristal at mga nalagas na puting rosas, at naglakad palabas patungo sa maliwanag na gabi\u2014malaya, buo, at handang simulan ang buhay na kailanman ay hindi na muling maikakahon ng sinuman.<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

MY HUSBAND’S MISTRESS INSTALLED 8 CCTV IN OUR HOUSE TO NOT ALLOW ME TO COME NEAR HER, BUT I WILL LEAVE THEM AS THERE IS NO WEALTH LEFT! \u201cOne step… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":57,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-56","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/phdramaseari.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/56","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/phdramaseari.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/phdramaseari.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phdramaseari.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phdramaseari.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=56"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/phdramaseari.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/56\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":58,"href":"https:\/\/phdramaseari.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/56\/revisions\/58"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phdramaseari.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/57"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/phdramaseari.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=56"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/phdramaseari.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=56"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/phdramaseari.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=56"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}