ANG DATING HOUSE WIFE, CEO PALA NALAMAN NA NI BELINDA ANG KATAKSILAN NG ASAWA! PANAHON NA UPANG SIYA NAMAN ANG LUMABAN

### PART 2: ANG PAGHUHUGAS NG MUKHA AT PAGLITAW NG TUNAY NA REYNA Nang pumatak ang hatinggabi, tumigil na ang mga luha sa mga mata ni Belinda. Tumayo siya mula sa malamig na sahig ng kanilang silid, lumapit sa harap ng malaking salamin, at pinagmasdan ang sarili. Ang babaeng nakikita niya ay malayo sa dating Belinda Montemayor—ang tagapagmana ng pinakamalaking shipping at logistics conglomerate sa buong Timog-Silangang Asya. Ang nakikita niya ngayon ay isang asawang pinagkaitan ng dignidad, nakasuot ng kupas na duster, may amoy ng bawang at mantika, at may mga matang namumugto sa labis na hinagpis. Pitong taon ang nakalipas nang piliin niyang talikuran ang karangyaan ng kanyang pamilya upang pakasalan si Dennis Salvador. Isang ordinaryong inhinyero noon si Dennis na puno ng pangarap ngunit salat sa salapi. Upang protektahan ang pride ng lalaki, nagkunwari siyang isang ulila at simpleng probinsyana. Ginamit niya ang kanyang sariling impluwensya at lihim na pondo upang itayo ang Salvador Construction Corporation, habang pinaniwala si Dennis na sarili nitong talino at diskarte ang nagdala rito sa tagumpay. Nanatili siyang nasa likod ng entablado, naglilinis ng bahay, nagluluto ng kanyang paboritong kare-kare, at naghihintay hanggang madaling araw para lamang salubungin ang asawa. Ngunit ano ang naging sukli? Isang marangyang penthouse sa Bonifacio Global City para kay Cynthia—ang mismong head of marketing ng kumpanya na inirekomenda pa naman ni Dennis. Isang Mercedes-Benz na binili gamit ang perang ipinagkaloob ni Belinda sa kumpanya. At ang pinakamasakit sa lahat: ang marinig mula sa sariling bibig ni Dennis sa loob ng sasakyan kanina na si Belinda ay isang pabigat, isang walang kwentang palamuti sa bahay na matagal na niyang kinasusuklaman. Huminga nang malalim si Belinda. Kumuha siya ng basang tuwalya at marahang pinunasan ang kanyang mukha. Kasabay ng pagbura sa mga bakas ng luha ay ang tuluyang paglibing sa mahinang Belinda. Lumapit siya sa ilalim ng kanilang walk-in closet, hinila ang isang nakatagong vault sa likod ng mga lumang kahon, at ipinasok ang kanyang biometrics. Bumukas ang bakal na pinto. Sa loob nito ay nakalagay ang isang itim na titanium smartphone, mga dokumento ng pagmamay-ari, at isang platinum card na naglalaman ng bilyun-bilyong piso. Binuksan niya ang telepono. Ilang sandali lang, tumunog ang linya at sumagot ang isang pamilyar at kagalang-galang na boses. “Good evening, Madame Belinda. Pitong taon kaming naghintay sa tawag na ito,” wika ni Hector, ang pinagkakatiwalaang chief legal counsel at punong tagapamahala ng Montemayor Group of Holdings. “Ihanda mo ang private jet, Hector. At simulan mo na ang Project Clean Sweep,” matigas at malamig na utos ni Belinda. Walang bakas ng anumang panginginig sa kanyang tinig. “Ang Salvador Construction ay hindi na makakatanggap ng kahit isang kontrata mula sa gobyerno at sa lahat ng ating subsidiary companies simula bukas ng alas-otso ng umaga.” “Masusunod po, Madame. Paano po si Dennis Salvador?” tanong ni Hector. “Hayaan mo siyang magsaya ngayong gabi kasama ang kanyang kabit. Nais kong maranasan niya ang pinakamatamis na tagumpay bago ko ilugmok ang kanyang buong mundo sa pinakamalalim na hukay.” Kinabukasan, nagising si Dennis na magaan ang pakiramdam. Galing siya sa magdamag na pakikipagtagpo kay Cynthia. Pagpasok niya sa bahay, nadatnan niya si Belinda na naghahain ng almusal sa hapag-kainan. Suot pa rin nito ang simpleng bestida, ngunit may kakaibang lamig sa mga mata nito na hindi napansin ni Dennis dahil sa kanyang labis na kayabangan. “Dennis, gabi ka na namang umuwi,” marahang sabi ni Belinda habang nagsasalin ng kape. Umismid si Dennis sabay tapon ng kanyang mamahaling coat sa sofa. “Belinda, ilang beses ko bang sasabihin sa’yo na huwag mo akong tatanungin tungkol sa trabaho ko? Nagpapakapagod ako para sa bahay na ‘to habang ikaw, nakatunganga lang dito maghapon! Magpasalamat ka at binibigyan pa kita ng panggastos.” “Trabaho nga ba, o pakikipagharutan kay Cynthia?” mahinahong tanong ni Belinda nang hindi lumilingon. Napatigil si Dennis. Nanlisik ang kanyang mga mata at lumapit siya kay Belinda, akmang hahawakan ito nang marahas sa braso. “Ano bang pinagsasabi mong tanga ka? Naghihinala ka na naman dahil sa kabaliwan mo? Si Cynthia ay professional! Siya ang tumutulong sa kumpanya para makuha ang two-billion-peso Grand Horizon Project mamayang gabi sa Golden Hall! Kung wala siya, walang kumpanya!” Tumingin si Belinda nang diretso sa mga mata ni Dennis. Walang takot, walang pag-urong. “Kung ganoon, sana ay maging matagumpay ang gabing ito para sa inyo ni Cynthia, Dennis. Dahil baka ito na ang huling pagkakataon na makatuntong ka sa ganyang kagalang-galang na pagtitipon.” “Wala kang alam sa negosyo, Belinda! Manatili ka na lang dito sa kusina at maghugas ng plato!” sigaw ni Dennis bago padabog na umalis patungo sa kanyang opisina. Pagkaalis ni Dennis, dumating ang isang itim na Rolls-Royce Phantom sa tapat ng kanilang gate. Bumaba ang apat na lalaking naka-amerikana kasama si Hector. Pumasok si Hector sa loob ng bahay, yumukod nang may buong paggalang, at inihandog ang isang mamahaling kahon. “Madame Belinda, narito na ang kasuotan para sa Grand Horizon Gala mamayang gabi. Ang board of directors, ang media, at ang lahat ng maimpluwensyang tao sa bansa ay naghihintay na sa pagbabalik ng nag-iisang tagapagmana ng Montemayor Empire.” Tiningnan ni Belinda ang laman ng kahon—isang napakarilag na emerald green evening gown na napapalamutian ng mga tunay na diamante, at ang kwintas ng kanyang yumaong ina. “Oras na, Hector,” sabi ni Belinda habang may mapait ngunit matapang na ngiti sa kanyang mga labi. “Ipakita natin sa kanila kung sino talaga ang may-ari ng lupang kanilang tinatapakan.” Nang hapong iyon, dinala si Belinda sa isang private styling suite sa pinakamarangyang hotel sa lungsod. Ang kanyang buhok ay inayos sa isang napaka-eleganteng chignon, ang kanyang balat ay pinakinang, at ang kanyang tindig ay nagbalik sa pagiging isang reyna na kinatatakutan ng mga pinunong-bayan at mga bilyonaryo. Wala nang bakas ng kawawang maybahay na nagpapalimos ng atensyon. Ang nakatayo sa harap ng salamin ay si Chairman Belinda Montemayor—ang babaeng may hawak sa kapalaran ng bawat negosyo sa bansa. Samantala, sa Salvador Construction Corporation, abala sina Dennis at Cynthia sa paghahanda. Nakasuot si Cynthia ng pulang hapit na gown na akala mo’y asawa na ng may-ari ng kumpanya. Hawak-hawak niya ang braso ni Dennis habang naglalakad sa hallway. “Babe, sigurado ka bang tayo ang makakakuha ng kontrata mamaya?” malambing na tanong ni Cynthia habang inaayos ang kurbata ni Dennis. “Siyempre naman,” pagmamalaki ni Dennis. “Lahat ng requirements ay naisumite na natin. Sabi ng sources ko, pormal na iaanunsyo ng mysterious CEO ng Montemayor Holdings ang ating pagkapanalo ngayong gabi. Kapag nakuha natin ‘yon, maghahain na ako ng annulment kay Belinda. Palalayasin ko siya sa bahay nang walang kahit isang kusing. Ikaw na ang magiging tunay na ginang ng buhay ko.” Naghalikan ang dalawa sa loob ng opisina, puno ng kasakiman at labis na kumpiyansa, nang hindi nalalamang ang kanilang pagmamataas ang mismong magtutulak sa kanila sa bingit ng kapahamakan. Nang sumapit ang alas-siyete ng gabi, ang Golden Hall ng Grand Hyatt ay napuno ng pinakamakapangyarihang mga personalidad sa larangan ng pulitika at komersyo. Marangyang tugtugin, kumikinang na mga kristal na chandelier, at mamahaling champagne ang sumalubong sa mga panauhin. Dumating sina Dennis at Cynthia, taas-noong naglalakad sa red carpet habang binabati ang ibang mga negosyante. “Nandito na raw ang sasakyan ng Chairman ng Montemayor Group!” bulong-bulungan ng mga tao sa paligid. Bumilis ang tibok ng puso ni Dennis. Alam niyang ito na ang sandali ng kanyang buhay. Kung mapapapayag niya ang Chairman na pumirma sa kontrata, aabot sa bilyon ang halaga ng kanyang kumpanya. Lumapit sila ni Cynthia sa harap ng entablado, handang umakyat upang tanggapin ang parangal. Biglang namatay ang mga pangunahing ilaw sa bulwagan. Isang spotlight ang tumutok sa malaking dobleng pinto sa entrada. Bumukas ang pinto. Unang pumasok ang dalawang hanay ng mga armadong personal security na may gintong insignia ng Montemayor. Sumunod si Attorney Hector Valderama, na kilala bilang pinakabagsik na abogado sa Asya. At sa gitna nila, dahan-dahang naglakad ang isang babaeng may taglay na pambihirang ganda, tindig na nagpapakaba sa bawat nakakakita, at kasuotang kumikinang sa ilalim ng ilaw. Nalaglag ang baso ng champagne na hawak ni Dennis. Nabasag ito sa marmol na sahig. “B-Belinda…?” nanginginig na sambit ni Dennis, habang nanlalaki ang mga mata at namumutla ang buong mukha. — ### PART 3: ANG PAGGUHO NG KASINUNGALINGAN AT ANG MATAGUMPAY NA WAKAS Hindi makapaniwala si Cynthia sa narinig mula kay Dennis. Tumingin siya sa entablado at pagkatapos ay sa lalaki. “Dennis, ano bang sinasabi mo? Sino ‘yang tinutukoy mo? Hindi ba’t ‘yan ang Chairman ng Montemayor Group? Huwag mong sabihing kamukha lang ‘yan ng chimay mong asawa!” Ngunit hindi makasagot si Dennis. Ang babaeng nasa entablado, na may hawak na mikropono at nakatayo nang buong dangal, ay walang iba kundi si Belinda. Ang dating babaeng pinag-uutusan niyang magtimpla ng kape, ang babaeng minura niya kaninang umaga, ang babaeng ipinagpalit niya sa kanyang sekretarya. Umakyat si Hector sa tabi ni Belinda at nagsalita sa mikropono. “Magandang gabi sa inyong lahat. Sa loob ng pitong taon, ang ating pinakamamahal na Chairman ay pansamantalang lumayo sa publiko upang personal na suriin ang kalagayan ng ating mga pamumuhunan. Ngayong gabi, opisyal nang nagbabalik ang nag-iisang tagapagmana ng Montemayor Dynasty, ang may-ari ng Horizon Land Development, Montemayor Maritime, at ang mayoryang may-ari ng siyamnapung porsyento ng mga lokal na kumpanya sa bansa—Madame Belinda Montemayor!” Nagpalakpakan ang buong bulwagan. Ang mga pinakamalalaking bilyonaryo ay isa-isang yumukod bilang pagkilala sa kanyang kapangyarihan. Tumingin si Belinda sa direksyon nina Dennis at Cynthia. Ang kanyang mga mata ay kasing-lamig ng yelo. “Maraming salamat sa inyong pagdalo,” panimula ni Belinda, ang kanyang tinig ay malinaw at puno ng awtoridad na umalingawngaw sa buong bulwagan. “Ngayong gabi, inanunsyo natin ang paggawad ng Two-Billion Grand Horizon Project. Marami ang naghangad, marami ang nangarap. At isa sa mga kumpanyang nagsumite ng aplikasyon ay ang Salvador Construction Corporation.” Nagliwanag sandali ang mukha ni Cynthia. Hinila niya ang braso ni Dennis. “Dennis! Baka naman tinutulungan ka pa rin niya! Asawa ka pa rin niya! Kunin natin ang kontrata!” Ngunit nagkamali sila. “Gayunpaman,” pagpapatuloy ni Belinda habang pinalalabas sa malaking LED screen sa likod ng entablado ang mga dokumento at mga litrato. “Gusto kong ipabatid sa lahat ng investors at sa Securities and Exchange Commission na ang Salvador Construction Corporation ay opisyal nang tinatanggalan ng lisensya dahil sa malawakang pandaraya, tax evasion, at ilegal na paglilipat ng pondo.” Nagsinghap ang lahat ng mga bisita sa bulwagan. Lumabas sa screen ang mga resibo ng mamahaling alahas, mga kotse, at ang titulo ng penthouse sa BGC na binili ni Dennis gamit ang corporate funds para kay Cynthia. Kasunod nito ay ang mga kuha ng CCTV sa parking lot at sa loob ng mga mamahaling hotel kung saan kitang-kita ang kataksilan ng dalawa. “Hindi totoo ‘yan!” sigaw ni Cynthia habang nagpupumilit lumapit sa entablado, ngunit agad siyang hinarang ng dalawang malalaking guwardiya. “Sinisiraan mo lang kami dahil inggit ka sa’kin! Dennis, sabihin mo sa kanila! Asawa mo lang siya, wala siyang karapatan!” “Tumahimik ka, Cynthia!” singhal ni Dennis na ngayon ay basang-basa na ng sariling pawis. Nanginginig ang kanyang buong katawan habang sinusubukang lumapit kay Belinda. “Belinda… mahal ko… makinig ka sa’kin! Patawarin mo ako! Nagkamali ako, naakit lang ako sa kanya! Ikaw ang mahal ko, Belinda! Asawa mo ako, mag-usap tayo nang pribado!” Tiningnan lamang siya ni Belinda mula ulo hanggang paa na may halong pandidiri at awa. “Asawa?” mapait na ngumiti si Belinda. “Dennis, noong pinakasalan kita, minahal kita nang buo. Binigay ko sa’yo ang lahat. Ang kumpanyang pinagmamalaki mo? Ang perang ginastos mo sa kabit mo? Lahat ‘yan ay galing sa Montemayor Trust Fund na ipinagkatiwala ko sa’yo dahil naniwala akong may dangal ka. Pero ginamit mo ang tiwala ko para insultuhin ako, yurakan ang pagkatao ko, at ipagpalit ako sa isang taong kasing-baba ng iyong moralidad.” Lumapit si Hector kay Dennis at inabutan ito ng makapal na folder. “Mr. Salvador, ito ang subpoena mula sa Department of Justice para sa kasong qualified theft, estafa, at concubinage. Bukod dito, ang bahay na tinitirhan mo, ang mga kotseng ginagamit mo, at ang lahat ng bank accounts ng kumpanya ay naka-freeze na simula ngayong gabi dahil nakapangalan ang lahat ng collateral sa Montemayor Group.” “H-hindi maaari ito…” bulong ni Dennis habang nanghihinang napaluhod sa sahig. “Wala akong matitira… mawawala sa’kin ang lahat…” “Gaya nga ng sinabi ko sa’yo kaninang umaga, Dennis,” wika ni Belinda habang nakatitig sa lumuluhod na dating asawa. “Wala akong ititira sa’yo kahit isang piso. Kung paano kita pinulot mula sa kawalan, doon din kita ibabalik.” Bumukas ang pinto ng bulwagan at pumasok ang mga operatiba ng National Bureau of Investigation (NBI). Lumapit ang mga ito kina Dennis at Cynthia at agad silang pinosasan sa harap ng mga mamamahayag na walang tigil sa pagkuha ng litrato. “Bitawan niyo ako! Hindi ako kriminal! Dennis, gumawa ka ng paraan! Sabi mo mayaman ka!” nagwawalang sigaw ni Cynthia habang hinihila ng mga pulis, sira-sira na ang kanyang makeup at hiyang-hiya sa harap ng lipunan. Ngunit si Dennis ay hindi na makakilos. Nakayuko lamang siya habang umiiyak, naririnig ang bawat pag-click ng camera ng media na magpapakalat ng kanyang kahihiyan sa buong bansa kinabukasan. Ang taong kanyang minaliit at inalipusta ang siya palang may hawak ng kanyang hininga sa mundo ng negosyo. Nang mailabas na ang dalawa, nagpatuloy ang musika sa bulwagan. Tumingin si Belinda sa mga panauhin, itinaas ang kanyang baso ng champagne, at nagsalita nang may payapang puso. “Ang gabing ito ay pagdiriwang hindi lamang ng bagong proyekto, kundi ng bagong simula. Para sa bawat babaeng minaliit, para sa bawat pusong pinagtaksilan, tandaan ninyo: ang tunay na lakas ay hindi nasusukat sa katahimikan, kundi sa kakayahang bumangon at maghari muli.” Nagpalakpakan ang lahat ng tao bilang pagsaludo sa tunay na reyna. Lumipas ang anim na buwan. Sa New Bilibid Prison, nakasuot ng kulay kahel na damit si Dennis habang naglilinis ng mga pasilyo. Si Cynthia naman ay nakakulong sa Correctional Institution for Women, pinagbabayaran ang milyun-milyong pisong ninakaw sa kumpanya. Wala nang natira sa kanilang karangyaan, kaibigan, o karangalan. Ang tanging alaala na naiwan sa kanila ay ang mukha ng babaeng kanilang sinira, ngunit naging sanhi ng kanilang tuluyang pagkawasak. Samantala, sa tuktok ng Montemayor Tower sa Makati, nakatayo si Belinda sa harap ng salaming bintana habang pinagmamasdan ang pagsikat ng araw sa ibabaw ng lungsod. Nakasuot siya ng isang pormal na puting business suit, may hawak na mainit na tsaa, at may payapang ngiti sa kanyang mga labi. Kumatok si Hector sa pinto ng kanyang opisina. “Madame Belinda, handa na po ang board meeting para sa pagpapalawak ng ating operasyon sa Europa.” Lumingon si Belinda, matatag, maganda, at malaya. “Pumasok tayo, Hector,” magaan niyang sabi. “Marami pa tayong gagawing tagumpay.” Ang dating housewife na inapi ay tuluyan nang nagbalik bilang nag-iisang makapangyarihang CEO—at sa pagkakataong ito, walang sinuman ang muling makapangangahas na yurakan ang kanyang korona.